Voortgang op Here Bugu en Merci pour le riz!!!

Mohammed  heeft gezegd "Het Paradijs is aan de voeten van je moeder."
De medewerkers van Here Bugu waren erg aangedaan door het overlijden van mijn moeder die ze beschouwen als "hun" moeder. Ze hebben het werk een dag stil gelegd, veel gehuild volgens Baba en geïnspireerd door de "merci-foto's" deze compositie gemaakt.

Here Bugu deelt troost en presenteert zijn condoleances aan de hele familie Gerner
(in verband met het overlijden van uw mamma ) 

De laatste overzichtsfoto via Google Earth. Het is goed te zien dat de tweede hectare al flink bebouwd wordt met voornamelijk moringaboompjes. Verder moestuinen in aanleg, een grote compostplaats. Midden boven links het nieuwe huis van Morre en op de scheidslijn zie je de twee duiventorens en een huisje in aanbouw (inmiddels klaar) voor de 10 nieuwe zonnepanelen en de installatie om de pomp in de nieuwe put aan te drijven. De put is geen put meer maar een lange smalle buis waar de roestvrij stalen pomp precies inpast. Eindelijk hebben we voldoende water voor alle planten en bomen.

Boven de "waterbuis" is een improvisatorische watertoren gebouwd om druk op het water te krijgen. Vandaar uit gaat het met slangen over het hele terrein. Later zal een waterleiding net onder de grond met tappunten worden aangelegd.

de toren, het kleine blauwe buisje onderin is "de put"

papaja's, bananen en op de achtergrond moringa

de duiventorens worden voorzien van een dikke  leemlaag

Internationale dag van het bos

21 maart was het de "internationale dag van het bos". Here Bugu was verzocht door het departement van "bos en waterbouw"of de viering daar kon plaatsvinden. Met fanfare, padvindersdemonstraties , film, veel toespraken en ook een demonstratie van de Bella vrouwen in het koken op zonne-energie. 

Volgens Baba waren er tussen de 300 en 400 mensen.

Baba met de akela van de padvinders en de hoofdboswachter

Rijstactie

De rijstactie die we een week voor de kerstdagen begonnen werd in alle opzichten een groot succes. We haalden in een paar weken het beoogde bedrag, ruim 11.000 euro en we kochten daarvan een ton rijst en een ton gierst, 200 zakken van elk 100 kilo. We hielden nog over om 2 jonge koeien te kopen. Een spaarpot. Deze koeien worden onder andere gevoed met de restanten van de moringa. Ze worden na een paar maanden verkocht om weer nieuwe jonge koeien te kopen. En dan nog een koe voor het feest aan het einde van de ramadan wanneer we de medewerkers en de naaste omgeving laten delen in het vlees.

Naar aanleiding van een foto die we kregen van een meisje dat geld voor rijst had ingezameld op school ontstond op Here Bugu een fotoactie om de mensen in Nederland te bedanken. Deze actie stond onder leiding van Hamza en Sedou. 's Morgens gaf ik ze een lijst met namen die zij overschreven op papier (Sedou is analfabeet maar heeft heel veel van de papieren geschreven). Met die papieren gingen ze op stap om foto's te maken met de opdracht om aan de hand van de foto's de verschillende activiteiten op Here Bugu te laten zien. Maar zij hielden ook de administratie bij en werkten met de computer om de foto's te downloaden. De andere medewerkers kwamen kijken, raakten betrokken, bemoeiden zich met de foto's, het werd een hele onderneming met veel plezier.
Toen het geld binnen was moest de rijst en gierst besteld worden. Baba zocht kleine handelaren, stuurde jongens op pad die hij wat inkomsten gunde. Hij had tenslotte 5 handelaren die hij geld gaf en lege zakken (bonnetjes en garanties bestaan hier niet).'s Avonds laat wordt je gebeld dat de eerste 15 zakken voor je zijn aangekomen. Dan moet je er meteen naar toe, 1500 kilo achter in de Kanarie (anders gaan ze naar de rijsthandelaren met hun pakhuizen die ze opslaan tot de prijs omhoog gaat) 4 sjouwers mee en dan opslaan op mijn terras want daar liggen ze veilig, hopen we.
Onze zakken met de naam Baba erop kwamen binnen aan boord van boten, met vrachtauto's mee, werden overgeladen in de Kanarie of op de aanhanger van de tractor en de jongens van Here Bugu stonden klaar om te showen dat ze met gemak 100 kilo op hun rug konden hebben.

Samen met Baba maakten Hamza en Sedou een schrift met de namen van de families die in aanmerking kwamen voor de rijst en gierst en voor hoeveel zakken. De zakken worden zo discreet mogelijk afgeleverd op de motor of met een kruiwagen. Daar worden geen foto's van gemaakt.

Sedou en Hamza aan het werk

een fotoshoot wordt voorbereid

het schrift

per vrachtauto

per lorry

of per pinnasse

komen de zakken met de tractor of kanarie op Here Bugu aan

waar de jongens klaarstaan om hun krachten te meten

en 100 kilo is zwaar

mijn terras wordt steeds voller

maar de kinderen spelen gewoon door met de AquaPlay 

en de schommel is  ook zeer geliefd

evenals de wip die hier was geïnstalleerd. Na een paar dagen moest de plank verstevigd worden en werd gedemonteerd. deze kinderen wachten geduldig tot hij weer terug komt en dat duurde een week!!!

dit meisje zit met de karakteristieke houding van een Afrikaanse vrouw die het gewend is om te wachten, en te wachten en te wachten

Hamma onze buurman Peul en koeienherder werd ingeschakeld om op de veemarkt van Fatoma koeien voor ons te kopen. Ik mocht niet mee, gevaarlijk gebied!

zoek hier maar eens een goeie uit

en deze zijn het geworden, 's nachts zijn ze lopend met een jongetje naar HB gekomen

De "Merci foto's"

Saskia 't Hart heeft de "merci-foto's" samengevoegd. Ik hoop dat ze er allemaal inzetten maar bij voorbaat excuus als iemand werd overgeslagen.

De serie foto's is prachtig, van iedere naam werden verscheidene foto's gemaakt, dus er zijn veel meer dan hier te zien is. We zijn van plan er een mooi fotoboek van te maken.

Hier 116 met een enkele reacties vanuit Nederland erbij.

I am part of the problem

Stichting Rondom Baba received a personal invitation from Mrs. Jeanine Hennis, minister of defence and General Tom Middendorp, Chief of Defence Netherlands Armed Forces to participate in the Future Force conference 2017. 
They wrote:
“It would be a great honour for us to welcome you to the World Forum in The Hague for the third Future Force Conference. 

We firmly believe that your perspective and views should be heard at this conference, which is entitled ‘From partnerships to ecosystems: combining our efforts for a more secure world’. Together with you and up to a thousand other leaders and cutting-edge thinkers, we aim to come up with sustainable solutions to today’s security challenges. 

The conference will therefore alternate between highly stimulating plenary sessions with renowned speakers, who will set out their vision on global security, and various breakout sessions on very relevant topics from which you can pick and choose. 

We very much look forward to welcoming you as our esteemed guest in The Hague in February next year.” 
More than a thousand people from 50 nations are present.

We, of Stichting Rondom Baba are very honoured to be invited although we don’t know how or who presented us.

So today and tomorrow Saskia ‘t Hart and myself are present in the extreme heavy secure World Forum in The Hague and listened today to different speakers ( Tom Middendorp, Frans Timmermans and Anna Saldarriaga ) and had interesting conversations with others during the coffee breaks.

At the end of the first day professor Jonathan Holtslag gave a reflection on the day in which he mentioned 5 conclusions:

1. European citizens have become much more concerned about their security.

2. The most important ecosystem is our society. We must make it more resilient.

3. Active citizenship is our first line of defence.

4. Walls don’t work. European countries must actively shape their external security environment.

5. defence equals engagement.

Keynote and closing of the day was Mrs Hennis. She spoke among other things about the indispensable role of the army in restore control in order to guarantee freedom, jobs, well-being and security. She ended up with the words: “we are together the eco-system”.

Being invited as an “cutting-edge thinker” I would like to complement with some words, not in the sense of an comment but more in the sense of a mind-set.

1. European citizens have to learn to live with insecurity. They have to learn to control less and to live more. How can we help each other to do so?

2. The most important ecosystem is the human-being, is me! I must make it more resilent.

How can I do so and how can we help each other?

3. Active citizenship is not a defence, but it’s taking responsibility for what I think, for what I feel and for what I do in connection with the people around me, private and in my work.
What does that looks like?

4. No walls indeed but again: making connection. Saying: “I’m here, what can I do for you?”

5. Defence against what? And how do we see this “engagement”? If we are the “ecosystem” then IS is part of this system as well. We can try to cut it out as a tumor. Or start listening better to what the sick part of our body is telling us about how we operate. Perhaps we can find the right tools to cooperate better. Could this be the new role of our defence?

And to finish;

“We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them”, said Einstein.
I think it’s an interesting challenge of this conference to think different, to think with head, heart and hands, to create!

To be continued...

---