dinsdag 30 juni 2020

Er is licht aan het eind van de tunnel


Doodgewoon corona
Als ik in Nederland ben overleg ik om de paar dagen met Baba via facetime, whatsapp, gewone telefoon of welk medium ook maar beschikbaar is.
“Herinner jij je dat ene meisje, ze kwam altijd sla kopen” zegt hij, of “herinner jij je die man die hier werkte, herinner jij je de buurvrouw? Hij/zij is overleden, we hadden net de begrafenis”. “Waaraan is hij/zij overleden?” vraag ik, “aan de corona soms?”
Domme vraag van mij, niet nagedacht. “Ach” zegt Baba rustig, “dat weten we niet, het kan de honger zijn, de malaria, de hitte, het stof, het vuil, corona. We lopen hier nou eenmaal voortdurend de kans dat je voortijdig ergens aan doodgaat.”

Het doet pijn
Hoe snel vergeet ik dat elke keer weer als ik Nederland verblijf. Als ik inslaap in onze welvaart waar gezondheidszorg een vanzelfsprekendheid is, een grondrecht. En eten hebben we ook genoeg. Oorlog is ver weg. Naar school kunnen we allemaal.
Ik vergeet steeds hoe het voelt als ik hier ben in de vanzelfsprekendheid der dingen. Stom van me. Tot ik Baba zie op facetime. We kijken elkaar aan en overbruggen de afstand en het verschil. Woorden zijn niet nodig. We voelen de pijn en we delen hem.

Black lives matter
In Mali verschroeit de hitte van de klimaatverandering je huid, blijft op het platteland je bord vaak leeg, is veiligheid ver te zoeken, kunnen je kinderen niet naar school, en kenmerkt de staat zich door wanbeleid en corruptie met straffeloosheid tot gevolg. En je kunt nergens heen, er is geen bescherming.
Hier hebben wij de aardbevingen in Groningen, de vervuiling, de stikstofproblematiek, de plastic soep, uitstervende bijen en insecten, kanker en nu de Corona.

En over die pandemieën die door de wereld gaan komt dan als een komeet de 'Black lives matter beweging'. Standbeelden van voormalige slavenhandelaren worden omgetrokken en we worden gedwongen in de spiegel van ons koloniale verleden en heden te kijken. Klimaatverandering en institutioneel racisme hebben met elkaar te maken blijkt. Beide gaan over uitbuiting van mens en aarde. Bij beide trekken zwarte mensen aan het kortste eind.

Maar, we komen dichter bij elkaar want het bewustzijn groeit dat al die dingen wel eens met elkaar te maken kunnen hebben.  Is er licht aan het eind van de tunnel? Ja, als het bewustzijn groeit, we elkaar ontmoeten en de hand kunnen reiken, ja, dan wel.








De grote groene muur
Twaalf jaar geleden is bedacht om in de regio van de Sahel en de Sahara een grote groene muur aan te leggen: een gigantische strook bomen van 15 kilometer breed en bijna 8.000 kilometer lang, die loopt van het westen naar het oosten van het continent. De muur moet onder meer klimaat­verandering en uitbreiding van de woestijn tegengaan. Hij zou het landschap transformeren naar een groener gebied en de levensomstandigheden van miljoenen mensen verbeteren. CO2 opslag verzorgen, in voedselzekerheid voorzien en banen opleveren.
Een fantastisch plan. Miljoenen werden en worden hierin geïnvesteerd, ook door Nederland.

Maar de trieste werkelijkheid is dat het geld dat op deze manier geïnvesteerd wordt geen garantie is voor het slagen van het plan. Het is zelfs omgekeerd. Zoals het nu gaat levert het geld strijd op over het geld, bij de elite.

Een anekdote
In juni 2016 bleek Here Bugu ineens uitverkoren voor het ontvangen van een prijs voor haar bijdrage aan de vergroening van de woestijn (zie blog ‘Een smederij voor praktisch handelen’ van 30-06-2016). De kosten van het feest, ontvangst van de delegatie, feesttent, pers en kosten tv uitzending zouden wel voor onze rekening zijn. We konden volgens Baba niet weigeren, dat was in hun cultuur ongepast. Maar we weigerden wel om het door hun gewenste feest met de benodigde kosten voor onze rekening te nemen. Een delegatie met aanhang kwam. Wat onwennig, door het gebrek aan decorum, werden wat woorden gepreveld en de prijs overhandigd; een oorkonde. Daarna werd een meegebrachte boom in een gat geplaatst (dat wij moesten graven) naast de honderden bomen die al op Here Bugu stonden. Er werd geklapt en de stoet hoogwaardigheidsbekleders vertrok weer in een lange rij landcruisers over het zandpad.

Nergens in de wijde omtrek van Here Bugu, dat midden in de Sahel ligt vind je, voor zover wij weten, een aanzet tot het bouwen aan de ‘grote groene muur’.( uitgezonderd misschien een particulier initiatief in de Dogon).
Niet omdat er geen geld is gekomen, niet omdat men niet wil. Integendeel. De lokale instanties, gouverneurs, burgemeesters, ngo’s. weten niet hoe het moet worden uitgevoerd. En ondertussen glipt het geld weg tussen hun vingers. Waarheen? Naar hunzelf, de witte zwarten, de elite!



Elk dorp een Here Bugu
Baba heeft natuurlijk al lang een plan. Want wij hebben in de afgelopen jaren Here Bugu opgebouwd, een gemeenschap. En het wonder van Here Bugu is dat er juist wél een alternatief blijkt te zijn. Namelijk een vrijplaats waar mensen gezien worden, waar ze hun talent kunnen ontwikkelen, waar ze veilig zijn, waar geen racisme is, waar ze leren samenwerken, waar ze weer in het leven gaan geloven en waar een alternatief voor ze is. Baba ziet in een project als het bouwen van ‘de grote groene muur’ een fantastische mogelijkheid tot ontwikkeling en vooruitgang. Hoe? Door gemeenschapsvorming in de dorpen en ontwikkeling van de individuele deelnemers. Niet van bovenaf maar: in samenwerking met de lokale dorps-chefs (dus niet met de burgemeesters), door het opzetten van netwerken onder de bevolking (dus niet met de Ngo’s die tot de elite behoren en geen contact meer hebben met de bevolking), door te beginnen met het planten van bomen die de dorpsmensen kennen (dus niet beginnen met onbekende planten die deskundigen uit het buitenland voorschrijven), door onderlinge uitwisseling en betrokkenheid te stimuleren (dus niet de hiërarchieën van de geïnstitutionaliseerde humanitaire hulpverlening in te zetten). Geef de bevolking inhoud, respect, aandacht en dan gaan ze als een speer. Het benodigde geld hiervoor is het noodzakelijke middel dat moet worden ingezet om deze lokale beweging in gang te zetten.

Elk dorp een eigen Here Bugu, een eco-gemeenschap. Dat is een alternatief dat past in een humane samenleving.










Wat is er ondertussen nu broodnodig voor Here Bugu?
Door de coronacrisis ontvangen we minder geld van particuliere fondsen. Onze grote zorg is dat er onvoldoende geld zal zijn voor de structurele kosten en de projecten van het lopende jaar en voor de toekomstige plannen.
Daarom doen wij een beroep op iedereen die het belang van Here Bugu kan meevoelen. Open je hart en kies samen met ons voor verandering op het gebied van ontwikkelingssamenwerking.

Open je portemonnee en kijk wat voor jou/jullie mogelijk is. Maar het gaat niet om geld alleen. Attendeer anderen op ons bijzondere werk, deel dit artikel op je eigen social-media, help ons nieuwe donateurs te vinden, particulieren, scholen, bedrijven!

Hoe word je donateur? Stuur een email naar secretaris@rondombaba.nl en we kijken samen wat bij jou past, de rest volgt vanzelf. Heb je vragen of opmerkingen? Laat je horen en stuur een email aan Yvonne Gerner: malikolder@gmail.com
rekening Stichting Rondom Baba: NL98TRIO 0784 740 593






donderdag 25 juni 2020

de brochure Rondom Baba Vertelt




RONDOM BABA VERTELT 
met uitleg bij de foto's. 
foto's Yvonne Gerner
layout Yvonne Gerner en Saskia 't Hart
De brochure zelf is aan te vragen via info@rondombaba.nl of te downloaden





De omslag



Deze foto is genomen in Sibi.
Sibi is een dorp in Mali waar elk jaar
de bewoners de lemen wanden van hun
huizen schilderen met natuurlijke pigmenten.
Het ene huis is werkelijk nog mooier dan het
andere.
Baba leunt hier ontspannen tegen
het perfecte decor voor zijn outfit van die dag.
Zijn kleren worden gemaakt door zijn broer Papa
die kleermaker is.




De afgelopen jaren hebben we honderden meters waterleiding aangelegd over 4 hectares. Een zwaar werk in de droge, harde leemgrond. Maar wat een vreugde om overal water te hebben (tenminste als de elektrische pomp die is aangesloten op zonnepanelen zijn werk goed doet).



Dit jaar zijn we gestart met een nieuw project, het weefatelier.
Traditionele wevers weven de katoenen stroken van 18 cm breed van biologische katoen die gesponnen wordt door vrouwen uit de omgeving.
Er komen ook twee grotere weefgetouwen waarop de oudere wevers jonge mannen de kunst van het weven zullen bijbrengen. Er is veel vraag naar de rollen katoen die ook gebruikt worden om mooie motieven op te verven met de techniek van 'bogolan', het modderverven.

We hebben  50 families opgenomen (zo'n 400 mensen) binnen de muren van Here Bugu,
een enorme uitdaging om ze te integreren in de gemeenschap Here Bugu. Zij hoeven dus niet naar de vluchtelingenkampen om ons heen.
Het zijn allemaal Peulen die op de vlucht zijn voor het geweld in de Dogon.
We hebben toiletblokken gebouwd (ze kenden geen toiletten), wasplaatsen voor lingerie en kookgerei, afvalbakken en zelfs een verbrandingsoven voor kadavers. Ze hebben veel vee bij zich, koeien, geiten, ezels en kippen die allemaal buiten de muren worden ondergebracht binnen geïmproviseerde omheiningen.
Deze vrouw komt elke ochtend langs met yoghurt. Elke donderdag kopen we de inhoud van een paar kalebassen en krijgen alle medewerkers een grote kom met yoghurt, een wekelijks feest en een luxe.

Dit is Idrissa. Hij kwam acht jaar geleden bij ons als jonge knul uit een klein dorpje. Hij was één van de interne leerlingen van een groep van acht die elk jaar bij ons verblijven. Hij kon niet spreken. Hij leerde alle facetten van Here Bugu kennen en ook nog lezen en schrijven. Hij was heel leergierig en al gauw deed hij mee met het organiseren van sport en spel voor de jongeren. Van de ene dag op de andere verdween hij. Hij wilde ergens een echte baan gaan zoeken.
Begin dit jaar stond hij ineens weer voor ons. Op de vlucht en verhongerd. Met vrouw en twee kinderen. Hij had nergens een plek gevonden waar hij zich zo gelukkig voelde als op Here Bugu. Hier wilde hij leven en zijn kinderen een toekomst geven. Nu is hij hoofd van alle moestuinen en geeft een soort karateles aan de jongeren. Zijn vrouw helpt in de keuken en plant en verkoopt mint. We zijn heel blij met hen.



Dit is één van de nieuwe bewoners, een Peulvrouw met haar dochtertje.
Ik zat op een bankje in de schaduw naar de spelende kinderen te kijken op de speelplaats. De moeder en het meisje waren na een lange vlucht uit oorlogs-gebied net aangekomen. Ze maakten hun eerste wandeling over Here Bugu.
Het meisje, met haar eenvoudige pop op haar rug gebonden, schrok toen ze onverwacht mij zag, een toubab, een witte en ze vluchtte in haar moeders armen. Even later speelde ze met de andere kinderen, een mengelmoes van veel verschillende etniciteiten, op de schommels en genoot in de omhullende veiligheid van Here Bugu.
De werkdagen worden, al zolang we bestaan, begonnen met oefeningen in de kring. Het zijn speciale oefeningen die bedoeld zijn voor de ontwikkeling van medewerkers in organisaties. Door de gezamenlijke beweging ontstaat bewustzijn voor elkaar. Door het bewustzijn voor de ander ontstaat ontwikkeling. Door samen te oefenen leer je vertrouwen te geven en verantwoordelijkheid te nemen.
voorbeeld: in de Malinese cultuur wordt 'ja' en 'nee' niet zo direct gebruikt als bij ons. Maar wij doen op Here Bugu een 'ja-nee' oefening in de kring die heel veel plezier oplevert. Een gastdeelnemer vertelde  dat hij al 20 jaar onderbetaald bij een baas werkte en misbruikt werd. De oefening bracht hem ertoe 'NEE' tegen zijn baas te zeggen en zelfstandig te gaan werken. Hij doet nu glunderend loodgieterswerk bij ons en voelt zich lid van onze eco-gemeenschap.



Dit is Oumou. Zij woont, als dochter van onze 'gardien' Sedou, al haar hele leven op Here Bugu. Ze gaat in principe naar een publieke school maar de scholen zijn de meeste tijd gesloten vanwege staking of bedreiging door terroristen.
Zij helpt altijd in de huishouding, dwz bij de bereiding van de maaltijden voor de bewoners en mede-werkers. Eindeloos wordt gierst in een stromende beweging overgegoten in een andere kom zodat de wind het kaf van het koren kan scheiden. Dan worden de steentjes eruit gehaald. Dan wordt het gestampt in de vijzels, zwaar werk of wordt het naar de molen in het dorp gebracht (die molen hopen we zelf te kunnen gaan aanschaffen). Tenslotte wordt er de pap voor het ontbijt van gekookt, de 'to'.


Dit is Abba, een traditionele wever. Twee dagen had hij nodig om zijn 'weefgetouw' te installeren en de draden van de schering over een lange afstand te spannen met een zware steen die 50 meter verder ligt. Met twee touwtjes om zijn grote tenen trapt hij de inslag waar hij de schietspoel door heen en weer schiet.
Deze traditionele wevers verdwijnen langzaam. We hebben er nu twee die een weefopleiding gaan geven aan een aantal jongeren op ietwat modernere weefstoelen. Ik kan hier uren naar kijken en dat geldt niet alleen voor mij. De plaatsen op Here Bugu waar de verschillende ambachten worden uitgevoerd zijn ook de plekken waar mensen samenkomen om al kijkend met elkaar de zaken van de dag door te nemen.











Dit is  Vieux, onze 'forgeron', de smid. Hij is aan komen waaien en heeft midden op Here Bugu in de schaduw van een paar bomen, zijn werkplaats ingericht.
Een vuurtje, een blaasbalgje van een trommeltje met een slingertje er aan en een eenvoudig aambeeld.
Hij repareert alle scheppen, pikhouwelen, harken, kruiwagens enzovoort, niet alleen van ons maar ook de buren komen van alle kanten om gereedschap te laten repareren.
Klaar terwijl je wacht en dus is het de mannen roddelplek bij uitstek van Here Bugu. Hij verdient zijn eigen inkomen en doet stralend mee aan de oefeningen in de kring.












'Dra' is al bij ons vanaf het begin. Hij is 55, heeft een groot gezin en soms is hij er ineens dagenlang niet want dan doet hij mee aan een soefi-bijeenkomst.
Hij is houtbewerker en  op Here Bugu verantwoordelijk voor alles wat met het ruwe hout te maken heeft. Bomenkap (vaak gevaarlijk werk), selectie van het hout, houtskoolstokerij. Als de mannen met hun gereedschap bij de smid zijn geweest komen ze bij Dra voor een nieuwe steel.

Maar hij is vooral een houtbewerker. Met zijn ogen dicht, met zijn vingers tastend over het hout, hakt hij met zijn scherpe beitels de mooiste sculpturen uit de omgehakte bomen en versiert daarmee Here Bugu. Dit masker, stelt een Bamanankan voor, een lid van de bevolkingsgroep die Bambara heet. Bij feesten dragen de mannen twee horentjes op hun mutsjes als teken van hun 'noblesse'. Ik hing het masker in een boom voor mijn huis en het werd al gauw een organisch deel van de stam.


Dit is Aisha met haar schoolplankje. Zij zit bij ons in de kleuter-lagere school klas die kinderen uit de omgeving voorbereid om uiteindelijk te kunnen instromen in de publieke scholen.
De kinderen hebben het bij ons naar hun zin. Ze mogen veel spelen en leren spelenderwijs. De ervaring leert dat ze ver vóór liggen op hun leeftijdgenoten in de openbare school. Wij hebben geen vergunning voor een eigen school om allerlei redenen.We moeten ook voorzichtig zijn omdat de terroristen om ons heen alleen koranscholen accepteren. Maar we doen wat we kunnen en we zullen een oplossing en middelen moeten zoeken voor het onderwijs van de honderden peulkinderen van de vluchtelingen die bij ons zijn gekomen.



Deze jonge Peulherder staat op wacht om te zorgen dat het jonge vee zich niet dwars door de omheiningen op onze moestuinen stort. Er zijn altijd ernstige conflicten tussen landbouwers en (nomaden) veetelers. Dat conflict hebben we nu  met de komst van de vluchtelingen op Here Bugu, naar binnen gehaald. En natuurlijk gebeuren er ongelukken.
Maar op Here Bugu zeggen we dat we leren van wat fout gaat en dat we moeilijkheden omzetten in kansen. Dat is soms koorddansen maar het maakt Here Bugu tot de dynamische plek die het is: een plek van vrede!

zaterdag 25 april 2020

Here Bugu en haar projecten, een fotoverslag over 2019



Dit is een fotoverslag over 2019. Het is gekoppeld aan de terugblik die te vinden is op de website:
We laten foto's zien uit het leven en de verschillende projecten op Here Bugu. De nummering komt overeen met de nummers in de terugblik en later het  jaarverslag.

                                                een satellietfoto van de 4 hectare, jammergenoeg van een jaar geleden

I HET LEVEN OP HERE BUGU
elke maandag vergadering in de Salle de Jip met iedereen, soms wel 50 mensen

elke ochtend van de werkdagen gezamenlijke oefeningen in de kring met grote ernst en veel plezier



Baba neemt steeds meer lessen van mij over





goede waakhonden zijn belangrijk voor Here bugu, hier met Sedou de Gardien

er zijn veel kinderen op Here Bugu, van de school, uit de omgeving en van de eigen gezinnen





het oude jaars kinder en jongeren feest is een jaarlijks hoogtepunt, de jongeren hieronder organiseren dit voor de kinderen


zaklopen op oudejaarsdag, een vaste traditie op een groot kinderfeest
om alles in goede banen te leiden met het verblijf van de vluchtelingen is veel overleg nodig met de hoofdmannen

verdeeld over het terrein wordt er in groepjes gegeten, volgend jaar willen we een grote keuken met kantine bouwen

het terras van het hoofdgebouw waar ook yvonne woont. het centrum waar gasten worden ontvangen, vergaderingen gehouden, film gedraaid, waar de elektrische installatie zich bevindt, het internet. De muskietennetten in de raamopeningen zijn helemaal kapot en moeten vervangen, ook de riolering is verouderd

 afscheid van Yvonne eind februari 2020


een bijeenkomst voor donateurs in oktober in Amsterdam in aanwezigheid van Baba, wee doen een Here Bugu oefening


             II ELEKTRICITEITSVOORZIENINGEN




De hele bedrading van de elektriciteit stamt nog uit 2008 en voldoet niet meer voor de stroom die nu nodig is. De transformatoren, contactpunten en bedrading zijn hard aan vernieuwing toe. De zonnepanelen en de grote generator doen het nog uitstekend.

                                         III Transport

Er zijn twee Toyota landcruisers. Dit is de Kanarie, de sterkste. Hij is 20 jaar oud en hiermee reed Yvonne in 2008 naar Mali. hij is al vaak gerepareerd. Onlangs zijn we aangereden door een dronken militair in een tank, we kwamen er erg goed af maar geen schadevergoeding voor de ravage. De jongeren houden van de auto's en strelen ze maar draaien ook aan de spiegels om zichzelf te bekijken en vernielen ze daardoor.

                             
De kanarie bij de mecanicien voor een nieuwe versnellingsbak, overgenomen uit een verongelukte legerauto


De Canard, een nieuwere  landcruiser (inmiddels 5 jaar), een lichte jongen vergeleken met de kanarie maar onontbeerlijk voor veilige langere reizen naar en van Bamako (800km) voor Baba en Yvonne 


een oude camper VW bus die we gekregen hebben werd omgebouwd tot passagiersbus en vervoert de werkers en leerlingen van en naar Mopti. Het is lastig onderdelen hiervoor te krijgen.




de tractor met aanhanger. De aanhanger zakte dit jaar door zijn assen, inmiddels gerepareerd.

Al het rijdend materieel heeft elk jaar nieuwe banden en remschijven nodig vanwege het zware werk op de zandpaden en de leem in de korte regentijd

deze hebben we niet maar staat op de verlanglijst,  een sterke 3wieler om de auto's te ontzien met het vervoer van zand, cement, hout, grind enzovoort

V DIEREN

het veevoeder wordt gebracht met een ezelkar

liefde voor de dieren is heel belangrijk voor een goede ontwikkeling





                een koeherder komt avonds terug met een paar van de koeien


de schapen die op geiten lijken




en hun jonkies


parelhoenders, ook goede bewakers met hun gekrijs

de kippen krijgen van onze eigen 'moringa' i.p.v. antibiotica

                        hygiene leren bij de verzorging van dieren


                           VI    LAND EN TUINBOUW


Wieden tussen de rijstaanplant in de nieuwe percelen die zijn ontstaan door het bouwen van stenen dijken met waterkanalen daarin

de eerst eigen rijstcultuur. door een  defecte pomp (drie maanden) verdroogde dit jaar het gewas


zelfs de kinderen kwamen er aan te pas om met de hand te bevloeien

                                                    een deel van de rijst had lege aren



   veel deskundigen hebben zich met de kapotte pomp bemoeid. Hij is voorlopig gerepareerd maar moet vervangen worden




                           een ander deel wordt hier met een gehuurde machine gedorst


sommige planten gaan volgens de ZAI methode

de moestuinen worden steeds groter en beter sinds een oud-leerling is teruggekomen met vrouw en kind en de verantwoordelijkheid op zich genomen heeft


de tuinen zijn ook goede leerplaatsen voor de jongeren


hooien


compost leren maken en verzorgen


                             we hebben veel vruchtenbomen

de moringaplantages

de verwerking is meidenwerk



                       
                           VII   BOUW EN GEREEDSCHAP

Er werd 400 meter muur toegevoegd aan de 400 die we al hadden, dijken gebouwd, en alles wat daarbij hoort. De muur is van groot belang, hij beschermt ons tegen gevaar van buitenaf en beschermt  het milieu binnen de muren

Het eenvoudige gereedschap waarmee alles gedaan wordt


extreem zwaar werk was het weghakken van de graniet harde boomstronken die tot diep in de grond zaten precies op de lijnen waar de muur moest komen. Zonder zwaar materieel, alles met mankracht in de hitte. in ploegen werd er non stop aan gewerkt



het hout werd verzameld en erg werd houtskool van gemaakt voor de houtskoolfornuizen op Here Bugu. goede stukken werden bewaard om de stelen van gereedschap van te maken

alle bakstenen worden gebakken en gedroogd op Here Bugu

dagenlang moeten de stenen natgehouden worden zodat ze langzaam drogen, soms hield 's nacht een kudde schapen een danspartij erop en verwoestte alles, dus moest er gewaakt worden, De muur beschermd ons nu tegen zoiets


de lemen stenen worden gebakken in groeves en getransporteerd naar Herre \Bugu waarbij de aanhanger van de trekker door zijn assen ging


met de Kanarie wordt het staaldraad aangevoerd voor de bewapening van het beton voor muren, huizen enz.

de ijzerbuigers maken de constructies voor de bewapening in de muren

deze man maakt de verbindingsstukken, zijn brommer functioneert als werkbank

voor grote oppervlaktes


we hebben ook een smid die gereedschappen repareert, voor Here Bugu en de omgeving.De houtsculptuur levert de houten stelen uit ons eigen hout. Rondom de smid is het altijd gezellig, mannenpraat met thee en draaien aan de slinger van de balg voor het vuur 

de gegraven geulen van een meter diep worden volgestort met stenen

daarop komt de bekisting

bij alles werken leerlingen mee, wel of niet intern op Here Bugu



hier een stuk muur van natuursteen, een vak apart 

de grote schuifpoort is gelast door een oud leerling


honderden meters dijkjes, van een combinatie van leem en cement met een kanalen systeem erin op de 3e en 4e hectare, de Peulen hebben hun hutten er omheen gebouwd


om rampen te voorkomen zijn we al in 2019 begonnen met de bouw van toiletblokken en wasplaatsen voor de grote groep ontheemden die ineens bij ons kwamen wonen



overal zijn geulen gegraven en waterleidingbuizen geplaatst


      Baba is overal aanwezig voor instructies

   zand, natuursteen, grint het wordt allemaal gebracht door deze vrachtauto waar na elke vracht weer   aan gesleuteld moet worden.

veel gebouwen waar onderhoud nodig is voor volgend jaar


en regelmatig moet het gereedschap en de emmers en kruiwagens en tuinslangen vernieuwd.


VIII SCHOOL, OPLEIDINGEN,CURSUSSEN



leren lezen en schrijven voor de medewerkers

juf ada heeft ongeveer 40 jonge kinderen onder haar hoede om ze voor te bereiden op reguliere onderwijs als dat er is



inmiddels hebben we een groep van wel 200 kinderen die nooit naar school gingen waar we een oplossing voor moeten vinden

we helpen sommige kinderen om een school te bezoeken, hier Hadi die met zijn gezin van 8 personen in dit hutje woont


elk jaar weer een nieuwe groep van 6 tot 8 jongeren intern uit afgelegen dorpen die  meedoen in het complete pakket van Herre Bugu


de opleiding in leerbewerker van 2019 is in 2020 over gegaan in een bedrijfje dat zijn eigen inkomsten moet verdienen, nog wel onder onze supervisie

Yvonne gaf gedurende 4 maanden een all round opleiding aan 10 meisjes waar uiteindelijk 5 van werden geselecteerd om verder te gaan. Ze leerde oorbellen maken.


 Deze meisjes, heel arm allemaal, hebben 9 jaar openbare school gehad, Ze konden nauwelijks lezen dus dat werd onderdeel van de cursus







 deze traditionele wever is op Here Bugu komen wonen. Hij gaat in 2020 een aantal jonge mensen opleiden. er zijn twee toestellen gekocht en vrouwen uit de omgeving zullen de benodigde katoenen garens spinnen

een rol van 100 meter bio katoen




IX   DE RIJSTACTIE


In 2019 hielden we weer een rijstactie en konden 14 ton rijst en 14 ton gierst inkopen
Er was een tekenactie aan verbonden door kinderen van alle leeftijden.


          De zakken komen vaak 's nachts op Here Bugu aan, worden geteld en opgeslagen in de magazijnen. Op de achtergrond een deel van de tekeningen. Gedurende het jaar worden ze verdeeld over de gezinnen van medewerkers en buren in nood.
                           zonder ophef worden ze langsgebrracht waar de nood het hoogst is





het tekenen


HERE BUGU PRODUITS
In Mali worden lokaal en in Nederland (armbanden) producten verkocht van de BV Here Bugu Produits. Het gaat om leren tassen, kippengaas en armbanden.

                                de opleving in leerbewerking is een bedrijfje geworden


               armbanden die in Nl verkocht worden doorstaan heel wat avonturen tijdens het transport



              het bedrijfje in kippengaasrollen loopt goed





DE PEULEN

in 2019 heeft Here Bugu een grote groep vluchtende Peulen opgenomen. Het ligt in de bedoeling om ze langzaam te integreren en vooralsnog lijkt dat goed te lukken.
We worden omringd door vluchtelingen kampen waar Peulen zitten in een uitzichtloze situatie.
Het is een hele nieuwe opgave voor Here Bugu









FIN